میخوام به خودم بازگشتی دوباره کنم ....

گم کردن شخصیت بد دردیست ...

میخوام مدتی سیاسی ننویسم ...اجازه هست ؟

شاید بیشتر مذهبی بشه نوشته هام ... که اصلا وبلاگ من با همان مطالب شروع شد ...

 باید در خودم تغییرات اساسی بدم ...

  برایمان دعا کنید !

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 6:3 AM | |                              

بالاخره بايد برويم  به نزد پدران.مي شود با روي سياه رفت؟مائيم و آيندگان . با خفت و خواري مي توان در گور خفت؟ نه... اين امر محال است...در راه انجام مقصود فداكاري مي كنيم جانبازي مي كنيم –و تا لب پرتگاه مي رويم ولي مردانه مي كوشيم...

(يكشنبه 14 تيرماه1321اولين سرمقاله باخترباعنوان(( خدا-ايران-آزادي)) به قلم حسين فاطمي)

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 2:33 AM | |                              

چرا به بیراهه رفتیم ؟؟؟؟؟؟؟؟

ما که انقلابی به آن زیبایی را آغاز کردیم !

همراه

همیار

همرزم

همساز

همقدم

ایرانی بار دیگر به خود بیا

( توجه : نگفتم بار دیگر انقلاب کن !)

چه قدر عشق در این قطعه عکس ریخته ؟

عشق به همنوع (انسان)

عشق به آزادی

عشق به آزادی

دست در دست هم داده بودیم به مهر

تا میهن خویش کنیم آباد

اما !

انقلاب با این فریاد ها و با سرود آزادی و علیه کاخ استبداد و شاهنشاهی، که از همینجا می شنوید آغاز شد. نه با حرف های مالیخولیائی امثال احمدی نژاد و مصباح یزدی. سرود را بشنوید!

حتما بشنوید هر جوری که شده ... کلی حالمو تغییر داد ...

خدایا یاری کن ایران رو نجات بدیم

که اسلامت هم بیش از این آبکش نشه بابا

مگر رسولت رو دوست نداری ؟

 چطور میتونی تحمل کنی با کلامت اینطور بازی کنند ؟

***********

 اي قرنها زنداني تقدير ، بشکن

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 10:3 AM | |                              

پیش نوشت : به سلامتی فیلم معروف هاله ی نور بر اطراف الف نون از سیمای ایالات متحده هم پخش شد . با ترجمه از تمام الفاظ نامبارکش . با کلی از دیگر جفنگیاتش . این وسط حداقل صد رحمت به رضا خاتمی که انگلیسی حرف زد و گفت اینگونه مسائل و تفکرات ، ایران رو به سالها قبل بر میگردونه و ما نگران آینده ی کشور هستیم و ...

------------------------

زهرای عزیز سوالی کرد از هواپیمای تشریفاتی خاتمی .. !!

والله من اولین باره اینو میشنوم .. شاید  فردای روشن بتونه بت کمکی کنه .

اما حالا که این سوال پیش اومد و اون فاجعه ی سقوط هواپیما ، این مطلب رو اگر خوندید که هیچ ،گرنه الان بخونید ضرر نداره . هر چند شاید سودی هم نداشته باشه !!

بر ملا شدن چهره دوگانه و پوشالی بودن ادعای ساده زيستی ولی امر مسلمين جهان!

رهبر دركمال ساده زيستی هواپيمای طلائی می‌خواهد

80 ميليون دلار از اموال عمومی بدون آنکه هواپيمايی در کار باشد، نابود شد

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 9:55 AM | |                              

حماقت تا چه اندازه آسیب رسان است ؟

حماقت آدمهایی ابله  ، بیشعور ، بی مغر ، بی فکر ... تا کی باید جان خود رو به دست این نفهمها سپرد ؟ اونها از مخ آزادند ما چی ؟ چرا باید مردم ایران شاهد این همه حماقت باشن ؟ 

من که دیگه جونم به لبم رسید . هواپیما بلند میکنی خبر داری نقص فنی داره ..آخه آدمی تو ؟؟ آدمی تو ؟

حالا گیریم که مقصر اصلی رو هم پیدا کردید عزیزان نویسنده .. به سلامتی بعدش چی ؟ فکر میکنید کسی محاکمه میشه ؟ قانونی عوض میشه ؟ مسئولی برای رسیدگی گذاشته میشه ؟

زهی خیالات باطل ..همون قدر که قاتلان سینما رکس آبادان هویدا شدن و مجازات !! ( کدوم مجازات ؟) برا هفت پشتمون بس بود . این رشته سر دراز دارد .. مشغول بچه بازیهای اینها شدیم و هر غلطی که میکنن روز بعد منتظریم که بیایم توی وبلاگهامون ازش بنویسیم و انتقاد کنیم !

 تا کی حرف ؟ چه قدر باید وقت حروم کرد ؟ بابا دنیا رفت .. رسید به سر منزل .. تمام شد .. ما هنوز در پیچ کوچه علی چپ گیر کردیم و میگیم رفیق اول شما بفرما !!!

زکی بابا ..کی قراره به خودمون بیاییم .. اصلا مگه اونایی هم که به خودشون اومدن هیچ کار مثبتی کردن جز حرف زدن .. هر چند همون دو کلمه حرف هم که سر را بر باد میدهد در این حکومت جمهوری به ظاهر اسلامی  .. و اون دوتا آدم هم که جرات حرف زدن پیدا کردن به سلاخ خانه برده شدند .... اینم شد زندگی .. تف به تو زندگی اگر قراره همش آدم ها تو بدبختی و نکبت باشن ..

باید چه کنیم با این آدمهای بی مخ کله خراب به ظاهر مذهبی و خداپرست ؟؟

قلم من که دارد میخشکد .

نوذری هم رفت .. کاش ما هم میرفتیم .

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 9:3 AM | |                              

همان دیدار معلوم الحال هاله ای از عالم برهوت ! 

------------------

 یک ضرب المثل دانمارکی میگه :

بچه های کوچک ، غمهای کوچک ، بچه های بزرگ ، غمهای بزرگ   

عکس خبر گزاری مهر * گزارش تصویری

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 8:18 AM | |                              

از اوين تا دارالقرآن ِ گوهردشت

 
کيانوش سنجري
KSanjari@Gmail.com

داستان ها همه تکراری شده؛ زندانی ها، زندانبان ها، سلول ها، زندان ها، اعتصاب غذا، همه را شنيده ايم. به نظر مي رسد اينها ديگر برای بعضي از آدم ها، رسانه ها، محافل سياسي، مطبوعاتی، احزاب، سازمان ها جذابيتي ندارد، که کي را مي گيرند، مي برند مي اندازند توی سلول انفرادی، که کي را مي برند مي اندازند توی دالانهای زندان گوهردشت ِ رجايي شده، تا در کنار آدم های جنايت پيشه ی ترد شده از جامعه به "گُه خوردن" بيافتند.
آره، گُه خوردن! چيز عجيبي نيست اين واژه ی چرک و بدترکيب این روزها. خود ِ بازپرس ها، و حتي منشي ِ دادگاه ها به آنهايي که مي خواهند به اين تبعيدگاه ها منتقلشان کنند مي گويندش این واژه را. سالها پيش، به خودم گفتند اين را و بدتر از اين را هم.
اصلا برای بعضي از مجريان قانون زياد مهم نيست که قانون ِ مورد پذيرش نظام حاکم را نيز زير پا له کنند. مثلا همين قانون "تفکيک جرايم" در داخل زندان ها. اي آقا، کو گوش شنوا؟، کي هست که اعتنايي بکند به اينکه يک زنداني سياسي عقيدتي را چرا انداخته اند پيش زنداني هايي که رفته اند بالاي ديوار مردم براي دزدي؟ البته شايد نظام حاکم آنهايي که از ديوار بلند ِ حکومت بالا مي روند  را نيز با کساني که شبانگاهان روی ديوارهاي مردم ِ بيچاره مي خزند يکي مي داند و جايشان را هم در کنار هم. عجيب است!
اين روزها از همين خبرهاست در اين گوشه و آن گوشه، در اين زندان و آن يکي ديگر. سه نفر اينجا، دو نفر آنجا، اعتصاب مي کنند، اعتراض دارند، مي خواهند که جداشان کنند از قداره بند ها، قاتل ها، شرور ها، معتاد ها.
خيلي هاشان را مي شناسم. مثلا همين مهرداد لهراسبي، يکي از دو بازمانده ی حوادث خونين کوي دانشگاه در 18 تيرماه سال 1378 در زندان. او به همراه عباس دلدار همچنان در دو زندان ِ دور از هم، اوين و گوهردشت زندگي مي کنند، زندگي که نه، يکجور لحظه شماري براي رهايي.
عباس دلدار مي آيد بيرون براي مرخصي، اما مهرداد نه، به همين خاطر است که او اعتراض دارد. اين بار صدايش را  از پشت تلفن مي شنوم، عصبي به نظر مي رسد، داغ کرده، خونش به جوش آمده، مي گويد  "نمي گذارند بي آم بيرون براي مرخصي"، مي گويم صبور باشد، مي گويد "تا کي؟". خوب راست مي گويد، او تا حالا بيش از 6 سال است که توی زندان مانده، آنهمه اذيت و آزار، فشارهاي روحي و رواني و فيزيکي ِ دوران ِ بازپرسي در سال 1378، سلول هاي انفرادي، که ابتدا زير حکم اعدام بوده، فکرش را بکنيد، به خاطر يک مشت ِ گره کرده و چهار تا قلوه سنگ ِ کوچکي که در شلوغي هاي کوي دانشگاه پرتاب کرده بود به سمت پليس ضد شورش، و به همين خاطر اسمش رفته بود توي ليست آدم هاي خرابکار و ضد انقلابيوني که مي بايست اعدام مي شدند، وحشتناک است، نه؟، و بعد، گمانم به خاطر مضحک شدن ِ محتواي پرونده و حکم اعدامش، حکم اعدام مي شکند، به 15 سال زندان تبديل مي شود، زندان های مختلف؛ ابتدا اوين، قسمت آموزشگاه، سالن يک، سه، قرنطينه، يک سال، دو سال، سه سال، چهار سال، پنج سال، و در طول اين سال ها بارها درگيري، حق کشي، اعتصاب غذا، انتقال به سلول انفرادي بند 240، و پس از 5 سال، همين پارسال آمد به مرخصي، ديدمش در خانه، در کنار مادر و پدر و خواهر هايش، گرم و صميمي در آغوشم کشيد، اما اين گرما تنها يکي دو ماه دوام داشت، تلفن مي زنند، از زندان، احضارش مي کنند، مگر او چکار کرده بود؟ به او مي گويند بيايد مرخصي اش را تمديد کند، او مي رود زندان اوين براي تمديد مرخصي، اما ديگر به خانه باز نمي گردد، منتقلش مي کنند به بند قرنطينه، اعتراض مي کند: "ديدم بهم کلک زدن، رفتم دفتر دوست محمدي که اون موقع رئيس زندان اوين بود، کشيدمش به فحش، عصباني شدند، فرستادنم رجايي شهر، همين جايي که حالا توش هستم، پيش يک مشت آدم ِ ترسناک."
بله به همين سادگی، مهرداد ِ ما از زندان اوين به زندان گوهردشت منتقل مي شود، 14 روز در بند قرنطينه مي ماند، جايي پر از انگل و شپش، محلي براي اجتماع همه جور آدم ِ مترود از اجتماع، و بعد منتقلش مي کنند به بند 5 (6 فعلي)، و يک ماه بعد، دوباره منتقل مي شود، اينبار به "دارالقرآن"، و اين دارالقرآن اسم ِ يک جايي ست در زندان گوهردشت که تا همين چند هفته پيش زير نظر سر وکيل بندي به نام "صفي آبادي" که جرمش ترانزيت مواد مخدر بوده اداره مي شد. و اين سر وکيل بند کسي ست که با مهرداد به ستيز برمي خيزد و او را به بند ديگري، بند 1 (5 فعلي) منتقل مي کند، آنجا محلي ست تباه شده، که آدم هایي با صورت هاي خراش خورده و وهم انگيز، قمه به کمر بسته، راه مي افتند توی دالان ها و مواد مي فروشند، مواد مخدر.
مهرداد مي گويد دارالقرآن به اصطلاح مرکز قرآن خواني ست، اما در واقع آنجا مرکز تقسيم مواد مخدر است که تا پيش از اين زير نظر سر وکيل بند ِ قالتاقش اداره مي شده. وقتي سر وکيل بند ِ اين بند آزاد مي شود، در بازرسي از اندرزگاه 2، درست در پشت حياط دارالقرآن، يک اتاقک مخفي کشف مي شود که متعلق به سر وکيل بند بوده. در اين اتاقک همه جور مواد مخدر، سي دي هاي پورنوگرافي و ... پيدا مي کنند.
این ها حاشيه هايي از زندگي ِ آدم هايي ست جدا افتاده، مثل مهرداد ِ ما، فردي که نه اکبر گنجي ست و نه ملي مذهبي و نه روزنامه نگار و وبلاگ نويس ِ دوم خردادي و اصلاح گرا و نه حتي عضو حزب و دسته و گروه و انجمن، که به اين واسطه، کسي بداند، بفهمد، که او نيز زنداني ِ مخالف حکومت است، و خوب مي داند او، که تصوير ِ مشت گره شده اش در خيابان هاي کوي دانشگاه، و چند قلوه سنگي که در شلوغي ها به سمت پليس ِ زره پوش پرتاب کرده، ارزش ِ گرفتن مدال و هورا، از اين و آن سازمان مدافع زنداني هاي سياسي عقيدتي را ندارد، اما او فقط دلش مي خواهد همه بدانند و بفهمند که در طول اين سال ها، در اين دخمه ها، دالان ها، چه بلايي بسرش آورده اند، و حالا مقامات مسئول زندان به او گفته اند "ديوانه"، و مي خواهند بفرستنش برود به ديوانه خانه، خودشان گفته اند اين را.

Monday, November 30, 2005

***

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 6:55 AM | |                              

مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

مَثَل كسانى كه « عمل به‏ » تورات بر آنان بار شد « و بدان مكلّف گرديدند » آنگاه آن را به كار نبستند، همچون مَثَلِ خرى است كه كتابهايى را بر پشت مى‏كشد.

« وه‏ » چه زشت است وصف آن قومى كه آيات خدا را به دروغ گرفتند.

 و خدا مردم ستمگر را راه نمى‏نمايد.

قرآن كريم سوره مباركه جمعه (62)، آيه

***

پس نوشت : هنوز هم هستیم .

***

[+] نوشته شده توسط یک زن مشرقی در 7:14 AM | |