ای کاش جناب موسوی با هوش و ذکاوتی که ازشان سراغ داریم از چند روز قبل برای پیوستن به راهپیمایی مهم ۱۳ آبان تدبیری می اندیشید و مبدا پیوستن خود به راهپیمایی را از فرهنگستان هنر به جای دیگری انتقال میداد. به مکانی که از نظر دولت کودتا ناشناس باقی میماند ٬به طریقی که کودتاچیان را دور زده و رو در رو به بچه های سبز میپیوست. اما شیخ کروبی همواره در تمامی مناسبتها خود را به مردم میرساند. مورد حمله و حتاکی قرار میگیرد اما هر بار مقاومتر میشود٬ عمامه از سرش بر میدارند و لنگه کفش نثارش میکنند ولی باز و این بار محکمتر کودتاچیان را محکوم و رسوا میکند! گاهی فکر میکنم اگر هیچ کدام از این وقایع بعد از انتخابات پیش نیامده بود ٬ من هیچ گاه به جنم شیخ پی نمیبردم ٬ به حس انساندوستیش ٬ به وظیفه شناسی اش ٬ و هیهات بر من که چه قدر شیخ را دست کم میگرفتم! شاید بعضیها اشتباهات شیخ را از یاد نبرند اما خوب! همه ی ما جائز الخطا هستیم! مهم این است که شیخ خود را باز شناخته و تمام نیرو و همتش را بر این گمارده تا از حق مردم ٬ از رأیشان ... (که به سرقت رفت! ) از بچه هاشان ... از عزیزانشان (که یا کشته شدند یا ناپدید یا مورد تجاوز وحشیانه کثافتهایی در جلادخانه ها قرار گرفتند! ) از ثروت ملیشان ... (که به یغما رفت! )از آبرویشان ... (که به لطف کریمانه ی دولت مهرورز! از آن چیزی باقی نمانده) دفاع کند. دست مریزاد شیخ که خود را روسفید کردی. دوست دارم همینطور مقاوم و دلاور باقی بمانی.
پس نوشت: جا دارد نامی هم از روحانی عزیز و گرانقدر منتظری کنم که با شجاعت تمام اعلام کرد تسخیر سفارت آمریکا به کل اشتباه بود و همچنین گفت حمایتش در آن زمان از این واقعه هم کاری نادرست بوده است. امثال منتظری در تاریخ سیاست دنیا نادرند. کسیکه از امتیاز رهبری کشوری چون ایران میگذرد به خاطر مخالفت شدیدش با قتل عام های ۶۷ ٬و ۲۵ سال در حبس و تبعید روزگار میگذراند اما لحظه ای از حق عقب نشینی نمیکند.
