رنجستان

شیخ دلاور... کروبی

ranjestan — Wed, 04 Nov 2009 21:18:18 GMT

ای کاش جناب موسوی با هوش و ذکاوتی که ازشان سراغ داریم از چند روز قبل برای پیوستن به راهپیمایی مهم ۱۳ آبان تدبیری می اندیشید و مبدا پیوستن خود به راهپیمایی را از فرهنگستان هنر به جای دیگری انتقال میداد. به مکانی که از نظر دولت کودتا ناشناس باقی میماند ٬به طریقی که کودتاچیان را دور زده و رو در رو به بچه های سبز میپیوست. اما شیخ کروبی همواره در تمامی مناسبتها خود را به مردم میرساند. مورد حمله و حتاکی قرار میگیرد اما هر بار مقاومتر میشود٬ عمامه از سرش بر میدارند و لنگه کفش نثارش میکنند ولی باز و این بار محکمتر کودتاچیان را محکوم و رسوا میکند! گاهی فکر میکنم اگر هیچ کدام از این وقایع بعد از انتخابات پیش نیامده بود ٬ من هیچ گاه به جنم شیخ پی نمیبردم ٬ به حس انساندوستیش ٬ به وظیفه شناسی اش ٬ و هیهات بر من که چه قدر شیخ را دست کم میگرفتم! شاید بعضیها اشتباهات شیخ را از یاد نبرند اما خوب! همه ی ما جائز الخطا هستیم! مهم این است که شیخ خود را باز شناخته و تمام نیرو و همتش را بر این گمارده تا از حق مردم ٬ از رأیشان ... (که به سرقت رفت! ) از بچه هاشان ... از عزیزانشان (که یا کشته شدند یا ناپدید یا مورد تجاوز وحشیانه کثافتهایی در جلادخانه ها قرار گرفتند! ) از ثروت ملیشان ... (که به یغما رفت! )از آبرویشان ... (که به لطف کریمانه ی دولت مهرورز! از آن چیزی باقی نمانده) دفاع کند. دست مریزاد شیخ که خود را روسفید کردی. دوست دارم همینطور مقاوم و دلاور باقی بمانی.

پس نوشت: جا دارد نامی هم از روحانی عزیز و گرانقدر منتظری کنم که با شجاعت تمام اعلام کرد تسخیر سفارت آمریکا به کل اشتباه بود و همچنین گفت حمایتش در آن زمان از این واقعه هم کاری نادرست بوده است. امثال منتظری در تاریخ سیاست دنیا نادرند. کسیکه از امتیاز رهبری کشوری چون ایران میگذرد به خاطر مخالفت شدیدش با قتل عام های ۶۷ ٬و ۲۵ سال در حبس و تبعید روزگار میگذراند اما لحظه ای از حق عقب نشینی نمیکند.

۱۳آبان

ranjestan — Wed, 21 Oct 2009 07:48:18 GMT

دکتر سازگارا در وبلاگ شخصیش به چند نکته در مورد راهپیمایی ۱۳ آبان اشاره کرده که در زیر میخوانید:

1. شناختن مسیر راهپیمایی: در همه کشور همان ساعت و همان مسیری که خود حکومت اعلام می کند، انتخاب می کنیم و در همان مسیر ها راه می رویم. ما برای حفظ خودمان جای دیگری نمی رویم.
شاید بشود گفت این روش در ایران اختراع شده و مطمئنا بعدا در کتاب های مبارزات بی خشونت آموزش داده خواهد شد که ایرانی ها چگونه از پتانسیل های خود حکومت استفاده کردند و هم خودشان را حفظ کردند و هم اینکه به این روش شعار های خودشان را داخل محتوای حکومت ریختند.

2. استقرار در محل های مناسب مسیر برای گرفتن فیلم و عکس: گرفتن فیلم و عکس و پخش شعار احتمالا از روی بلندی و سایر موارد بخشی از آکسیون است و ابزار نیرومندی است که حرکت خودمان را به سراسر دنیا می بریم. باید مسیر ها را شناسایی کنیم و از قبل جاهای مناسبی را در نظر بگیریم که بتوانیم از آن جا فیلم و عکس درست بگیریم.

3. جدا نشدن از یکدیگر، زن و مرد، پیر و جوان: در مسیر راهپیمایی هرچه صفوف فشرده تر، به سبک بچه های کره جنوبی، دست ها را محکم تر به هم دادن، در کنار هم بودن زن و مرد و پیر و جوان که کمک می کند صف ما از حکومتی ها جدا بشود، جوان ها بخصوص مسن تر ها را دعوت کنند که بیایند. این نمایش شکوهمندی است که می تواند بیش از پیش موثر باشد بخصوص اینکه حکومت امکان برخورد را هم از دست داده؛ همان طور که روز قدس و بعد از آن هم دیدیم. بنابراین صفوف فشرده و عظیم ما، ضامن حرکت عظیم و بزرگ ماست.

4. آوردن اتومبیل و حضور در خیابان ها: بخصوص اینکه اگر مقر های سپاه را که نیروهای سرکوب گر از آنجا می آیند؛ قرارگاه ثارالله تا سایر مقر ها را، شناسایی کنیم و در مسیر حرکت آن ها با اتومبیل خودمان راهبندان ایجاد کنیم، جابجایی کودتاچی ها را دشوار می کنیم و در واقع سواره نظام ما اتومبیل هایی هستند که به خیابان می آیند و می توانند بچه های پیاده را حمایت کنند. به این روش با ایجاد ترافیک جابجایی کودتاچی ها را سخت می کنیم.

5. سرساعت آمدن: ساعتی که اعلام می شود را باید در نظر بگیریم و سر آن ساعت برویم.

6. ندادن دستگیری: به هیچ عنوان نباید بگذاریم کسی از ما را دستگیر کنند.

7. همراه داشتن پاره ای علامت ها به خصوص عکس شهدا و علامت های سبز جنبش: که نتوانند از جمعیتی که ما داریم، سوء استفاده کنند.

پس نوشت: مدعیان اسلام و امام و استقلال و آزادی و جمهوری! در عین بی نزاکتی تمام٬ بار دیگر و اینبار به مجلس دعا خوانی یورش برده و یاران سبز را به حبس بردند. ننگ باد بر این مزدوران که حرمت هیچ چیز و هیچ کس و هیچ جا را در هیچ زمانی نگه نمیدارند.

حکومت برای احقاق حق است

ranjestan — Mon, 12 Oct 2009 10:05:18 GMT

انقلاب با شعار آزادی و عدالت آغاز شد و آن شعار ها در ساختار قانون اساسی و نظام جمهوری اسلامی به گمان ما شکل گرفت.

بسیاری به علت یا دلیل موقعیت تازه ای که در حکومت یافتند، اندک اندک از آن شعار ها کمتر دم زدند و یا دم فرو بستند. مصلحت نظام مثل جذام ریشه های آن شعار ها را بلعید و هل من مزید زد. جای آرمان، مصلحت نشست و جای ارزش های دینی، حفظ نظام ارج و اعتبار پیدا کرد. مثل همه انقلاب ها، حقیقت انقلاب در برابر واقعیت ها تسلیم شد. آرمان تیدیل به کابوس شد.

مثل همه ما که در برابر کشتار جوانان در سال 1367 ساکت ماندیم. گمان می کردیم شرایط جنگ و تهدید خارجی می تواند مجوزی برای چنان جوان کشی باشد، که در تاریخ ما کمتر نظیری برای آن می توان یافت.
آن روز ها تنها یک صدا از سراسر مسئولان کشور و نظام برخاست. صدای آیه الله منتظری، به جوان کشی اعتراض کرد، و از موقعیت سیاسی که داشت برکنار شد. در برابر اقدامی که او کرد آن موقعیت سیاسی که ارزش و اعتباری نداشت. به تعبیر امام علی علیه السلام حکومت برای احقاق حق است و گرنه بی بها تر از آب بینی بز است!

به قول مولوی:
آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک
شنگینک و منگینک! سربسته به زرینک

آیه الله منتظری برای نسل ما و نسل هایی که از راه می رسند، یک حجت است. حجتی که با صدای رسا می گوید، می توان در برابر ستم ایستاد و کلمه حق را بر زبان آورد.

امروز دیگر صدای آیه الله منتظری- که به تعبیر دقیق و به هنگام دکتر بشیریه، رهبر معنوی جنبش سبز ملت ایران است- تنها نمانده است. صدای آیه الله سید جلال طاهری در قم و صدای آیه الله سید علی محمد دستغیب در شیراز بازتاب هایی از همان فریاد است. این صدا از ژرفای فطرت دینی و انسانی می جوشد. کدام فطرت انسانی ست که ستم را می پذیرد و بدتر از آن توجیه کننده ستم و سرکوب می شود؟

قسمتی از دست نوشته ی دکتر عطاءالله مهاجرانی

اتفاق کمی نیست. وقتی عطا‌الله مهاجرانی در باره اعدام‌های ۶۷ بنویسد، یعنی فرمان خمینی را زیر سوال برده. یعنی جان انسان‌ها بالاتر از ایدئولوژی است. یعنی ولایت فقیه کشک. یعنی همه چیز این سی سال بر باد فنا رفته.

این یعنی شکستن خویشتن. این یعنی بازنگری. این یعنی نگاهی جدید به خود.

قسمتی از دست نوشته ی نیک آهنگ کوثر

پس نوشت: با تشکر ویژه از مائده عزیزم ( دفتر نقاشی ) که طرز لینک دادن درون نوشته ها رو بهم یاد داد.

خاک زرخیز ایران زمین

ranjestan — Wed, 30 Sep 2009 20:16:18 GMT

شعر از حکیم فرزانه ابوالقاسم فردوسی طوسی

در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و داد بود
وز آن کشور آزاد و آباد بود

چو مهر و وفا بود خود کیششان
گنه بود آزار کس پیششان

همه بنده ناب یزدان پاک
همه دل پر از مهر این آب و خاک

پدر در پدر آریایی نژاد
ز پشت فریدون نیکو نهاد

بزرگی به مردی و فرهنگ بود
گدایی در این بوم و بر ننگ بود

کجا رفت آن دانش و هوش ما
که شد مهر میهن فراموش ما

که انداخت آتش در این بوستان
کز آن سوخت جان و دل دوستان

چه کردیم کین گونه گشتیم خار؟
خرد را فکندیم این سان زکار

نبود این چنین کشور و دین ما
کجا رفت آیین دیرین ما؟

به یزدان که این کشور آباد بود
همه جای مردان آزاد بود

در این کشور آزادگی ارز داشت
کشاورز خود خانه و مرز داشت

گرانمایه بود آنکه بودی دبیر
گرامی بد آنکس که بودی دلیر

نه دشمن دراین بوم و بر لانه داشت
نه بیگانه جایی در این خانه داشت

از آنروز دشمن بما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت

از آنروز این خانه ویرانه شد
که نان آورش مرد بیگانه شد

چو ناکس به ده کدخدایی کند
کشاورز باید گدایی کند

به یزدان که گر ما خرد داشتیم
کجا این سر انجام بد داشتیم

بسوزد در آتش گرت جان و تن
به از زندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگی بندگی است
دو صد بار مردن به از زندگی است

بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
برون سر از این بار ننگ آوریم

این شعر را شکیلا و شهریار با تنظیمی زیبا اجرا و تقدیم به ملت آریایی نژاد کردند. ( اگر تونستید موزیک ویدئو رو تا آخر ببینید به سبز بودنش هم پی میبرید.)

پس نوشت:

در سایت میراث فرهنگی خبری خوش خواندم :

نوروز جهانی شد.

خبر کامل در اینجا: http://www.chn.ir/news/?section=2&id=50987

بی آبرویی تا چه حد

ranjestan — Fri, 25 Sep 2009 06:47:18 GMT

سالن در هنگام سخنرانی الف نون

سالن در هنگام سخنرانی باراک اوباما

-----------------------------------------------

فکر نمیکنم در تاریخ اینقدر به ایران و ایرانی ظلم شده باشد که با دسته گلهای این آقا! و دولت کودتا شده است.

ترکیه در سخنرانیش ابن سینا و فارابی را ترک خوانده است!!!

نمایندگان ۱۴۷ کشور سالن را قبل یا در هنگام سخنرانی الف نون ترک کردند!!

دیکتاتور مجبور شد از در عقب (!) هتل وارد شود تا با ایرانیان سبز روبرو نشود.

ایرانیان سبز با شعارهایی ممتد نظیر قاتل بیا بیرون٬ آشغال بیا بیرون٬ که در اطراف هتل دیکتاتور میدادند خواب را بر او حرام کردند.

حتی نماینده ی لبنان !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! هم در هنگام سخنرانی الف نون سالن را ترک کرد.

حداقل هیتلر نسل کشی میکرد تا نژاد آلمانی ( نژاد خودش ) را در دنیا وسعت دهد اما این دیکتاتور کوچک! تشنه ی خون هم نژادهایش است.

---------------------------------------------

پس نوشت: یکی نیست این مجاهدین خلق رو خفه کنه؟؟؟ این گروهک تروریستی بار دیگر اعلام کرد که مراکز جدید اتمی در ایران را شناسایی کرده است.

تروریستهایِ وطن فروش ِ بی هویت!!!!!

قتل ٬ شکنجه٬ تجاوز ٬ احمدی نژاد مسئول است

ranjestan — Wed, 23 Sep 2009 02:12:18 GMT

نیویورک به پیشواز احمدی نژاد رفته است!

یا حسین .. میر حسین.. اجرتون با امام حسین

ranjestan — Sun, 20 Sep 2009 08:47:18 GMT

گل کاشتید نسل سبز ایران. هر چند که تقدیر مرا از خاکم ٬ وطنم ٬ ایرانم جدا کرده اما بی آرامش ایران من آرامشی ندارم٬ بی تاریخ ایران من روز و شب ندارم٬ بی هویت ایران من زندگی ندارم٬ بی هستی ایران من وجود ندارم. این همه سبزی خواب نیست٬ رویا نیست٬ حقیقتیست ماندگار و پر افتخار در تاریخ ایران. چشم ها را باز کنید و گوشها را تیز ای خفتگان بی رحم ٬ اینها همان رویش ناگزیر جوانه اند ٬ شاید بتوانید این جوانه ها را خفه کنید٬ در بند کشید٬ بکشید! اما ریشه هم چنان در خاک است٬ همچون ققنوس که هرگز نمیمیرد.

در میان تمام شعار ها یک شعار ارزشمند رو آمد که مرا هم چون کودکی ده ساله شاد و خرم کرد!

نسل ما آریاست ٬ دین از سیاست جداست

همه چیز در همین دو بند است و دیگر هیچ.

---------------------------------------

پس نوشت: دست مریزاد بر سبزیاران. زنده باد آزادی. زنده باد ایران.

با قداست روز قدس , مقدس رفتار کنید

ranjestan — Wed, 16 Sep 2009 07:24:18 GMT

بچه ها !

سبز باشیم.

مظلومان همه سبزند.

روز قدس روز حمایت از مظلومان است.

مظلوم میتواند فلسطینی باشد.. میتواند ایرانی باشد. اجازه ندهیم این پست فطرتان ما را به اشتباه بیندازند. اگر پول مملکت را و ثروت ایران را به تاراج میبرند و خرج حزب الله و حماس میکنند ولی ما نفرت خود را نثار مظلومان اورشلیم و غزه نکنیم. آنها هم همچون جوانان سبز ما مظلوم تاریخ واقع شده اند.

مهم این است که در هر شرایطی سبز بمانیم.

پس نوشت: امیدوارم که با قداست روز قدس , مقدس رفتار کنند!!!

!علی .. شب.. اسرار

ranjestan — Thu, 10 Sep 2009 05:11:18 GMT

سلام بچه ها. من چند هفته ای مسافرت بودم. دیدار دوستان و اقوام. هم خوش گذشت جاتون خالی و هم ... نمیگم بد میگم سخت. انشالله از خجالت همتون در میام.

.........................................................................

مقاله ای از مهندس عبدالعلی بازرگان فرزند مرحوم بازرگان خواندم. با این روزها سخت تناسب داشت...گفتم درجش کنم!

برداشت از سایت ایشان: http://www.bazargan.com/Abdolali/

شب های قدر و تقدیر ، شمع و شهادت!؟

بار دیگرشب‌های قدر و شهادت پیشوای عدالت و آزادی فرارسید و ما همچنان محروم از عدالت و آزادی و "تقدیر" سرنوشتِ اجتماعی و حاکمیت ملت خود هستیم. شب‌های "قدر" یادآورنزول قرآن، هدایتگر به سوی سلامت و سعادت است و شهادت امام علی(ع)، یادآورشخصیت ممتازی که پا به پای نزول قرآن و در دامان ِ دانش پیامبر پرورش یافت تا قهرمان ِقَدَرى شود برای شناخت "قدرِ" فردی و اجتماعی امت و الگو و اُسوه ای از عدالت پروری و آزادی خواهی.

اینک در سالروز هفده شهریوربه یاد شهدای میدان ژاله، به میراث مصادره شده شان و به راه طی شده و راه در پیش برای آزادی و حاکمیت ملت می‌اندیشیم.

علی(ع) را هر زمانی به نیاز زمانه، از زاویه و منظری نگریسته‌اند و به تناسب دردهای فردی واجتماعی روزگار، دوا و درمانی ازپیروی عملکردش به کتاب خدا و سنت رسول ۖ طلب کرده‌اند.

در این شب‌ها و روزها، روزه داران به شیوه سنتی در مساجد و محافل مذهبی قرآن سر می‌گیرند و به یاد شهادت آن امام عزاداری می‌کنند. آیا وقت آن نرسیده است قرآن سرگرفتن را عملا با از سر نهادن ولایت‌های مطلقه شرک آمیزِغیر قرآنی اثبات کنیم و عزاداری برای آن عزیزرا با عزای بر خود که تاکنون زیر ظلم و زور و تزویر رفته‌ایم و به عزای مادران داغدار تبدیل نمائیم!؟

آن که در روزگار خود وقتی شنید غارتگران بیگانه خلخالی از پای زنی یهودی، که در ذمه مسلمین بوده، به غارت ربوده اند، فرمود:

"به خدا قسم اگرمسلمانی از شنیدن این خبربمیرد، نه تنها براو ملامتی نیست، که سزاوار است هر مسلمانی دق کند!!"

کاش می‌بود و می‌دید که مدعیان ولایتش چه قتل و غارت‌ها وچه تجاوز و تعدی‌هائی به ملت و به شیعیانش می‌کنند، آنهم به ادعای تدارک ظهور ذریه‌اش برای اقامه قسط و عدالت!

هر چند مقام مبرای!! رهبری و رئیس جمهور تحمیلی‌اش به ملت، از موضعی حق به جانب و دلسوزانه! بر زشت وظالمانه بودن این جنایت‌ها اعتراف کرده اند، اما با فرافکنی و انتسابش به غیرخودی‌ها! طلبکار هم شده و مردم مظلوم را به جرم تضعیف نظام و هتک آبروی آن محکوم می‌کنند و برای آزاد گان خط و نشان هم می‌کشند!

اگر محکوم کردن امام حسین(ع) و یارانش به جرم "اغتشاش" و"خروج برامیرالمومنین یزید!!" و ایجاد آشوب و تفرقه و دو دستگی در امت پذیرفتنی بود، طلبکاری تمامیت طلبان سرکوبگر نیزقابل قبول است!

اگر ادعای یزید، پس از فاجعه کربلا، در بی‌خبری ازجنایاتی که ابن‌سعد و ابن‌زیاد و شمر و خولی انجام داده بودند، و ابراز برائت و ادعایش که خودسری‌هائی بدون اطلاع و رضایت او انجام شده بود! مقبول است، چنین اظهاراتی نیزپذیرفتنی است!

بدیهی است وقتی ازدهها هزارنیروی مسلح و مجهز به پیشرفته ترین افزارسرکوب وارداتی، به اضافه نیروهای غیر رسمی مهار برداشته می شود، هیچکس برفاجعه و فتنه متعاقب آن کنترلی نخواهد داشت. آنهم نیروهای متعصب ومزدوری که گوئی هرگز رحم و محبت را نیاموخته اند.

به راستی مسئولیت درنده ای که با رها شدن ریسمانش جان عابرانی را می گیرد با کیست!!؟

شهید این شب‌ها، که ادعای انتساب به ولایتش نان و نوای پر روغن و رونقی برای کسانی آورده، وقتی گروهی مسلح را به مأموریتی گسیل می‌داشت، از بیم آنکه مبادا از دست وزبان آنها زیانی متوجه اهالی و اراضی مسیر حرکت شود، علاوه بر آموزش آنان برای حفظ حقوق آسیب دیدگان احتمالی، بخشنامه‌ای این چنین به مردم و مسئولین آنها می‌فرستاد:

«از بنده خدا علی امیرالمؤمنین، به گردآورندگان خراج و عمال بلاد که لشکر از سرزمینشان می گذرد.
اما بعد، من لشکری را گسیل داشتم که اگر خدا بخواهد بر شما خواهد گذشت. من، در نزد شما، به سبب مسئولیتی که در حفظ حقوقتان دارم، از آسیبی که سپاهیان به مردم رسانند بیزارم. من آنچه را که خدا (در رعایت حقوق مردم) واجب کرده به آنان سفارش کرده ام، که به کسی آزار نرسانند و گزند خویش از دیگران بازدارند مگر آنکه فردی از آنها به خاطر گرسنگی ناچار به دست درازی شده باشد. پس کسی را که دست به ستم می‌گشاید کیفر دهید. درعین حال، سفیهانتان را از زیان رسانیدن و تعرض به آنها منع کنید. من خود در میان لشکرم، شکایت‌های خود را به من رسانید و آسیبی را که از آنان به شما رسد و توان دفع آن را جز با پناه بردن به خدا، یا به من ندارید، با من درمیان نهید، تا به یاری خدا آن را جبران و اصلاح کنم. انشاءالله.»

امام علی برای مأموریتی صلح آمیزاین چنین مراقب سرکشی احتمالی سربازانش بود، آیا رهبر معظم و ولی مطلقه فقیه برای مأموریت سرکوب معترضین به تقلب انتخاباتی احساس مسئولیتی در برابرخون و خسارت نمی‌کند!؟

آیا آسیبی که بر جان و مال و ناموس هزاران شهروند بی‌گناه از مأموران تحت فرمان ایشان وارد شده پاسخی پیش پروردگارمنتقم ندارد!؟

نیروهای مسلح به دلیل تخصص و تجربه‌شان، تکیه برآنچه دانا ودارا هستند می‌کنند، زبان حال و قال آنها به تعبیر قرآن، درداستان سلیمان و ملکه سبا، تهدید به قدرت نظامی وبه رخ کشیدن جنگ آوری خود و اعلام گوش به فرمانی است! از آنها نظر مشورتی خواسته می‌شود، به جای اندیشه، اسلحه خود را نشان می‌دهند!!

نمل ۳۳- قَالُوا نَحْنُ أُوْلُوا قُوَّةٍ وَأُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَالْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانظُرِي مَاذَا تَأْمُرِينَ
گفتند ما صاحبان قدرت و صاحبان خشونت هستیم. فرمان با توست، ما گوش به فرمان توئیم!!

با تکیه برهمین تجربه بود که از همان آغاز انقلاب مقرر گردید سپاه و سایر نیروهای مسلح نباید در سیاست دخالت کنند. اگر رعایت شده بود، امروز شاهد پنجه انداختن کامل نیروهای سپاهی براقتصاد، اطلاعات، واردات و صادرات، صنعت و تجارت، ٬پیمانکاری و ساخت و ساز و سیاست ودولت نبودیم.

کاش مقام رهبری در این شب‌های قدر و شهادت نیم نگاهی به نامه های فراوان امام علی (ع) که در پاسداری از حقوق مردم، حتی مخالفین خود به استاندارانش نوشته بیندازند و از یاد نبرند به چه جایگاه خطیری تکیه زده و چه مسئولیت عظیمی در برابر خدا و خلقش دارند. از جمله:

نامه ( ۷۶ و ۱۸نهج البلاغه) به فرماندارخود در" بصره" (پایگاه دشمنان علی) در اعتراض به بدخوئی و درشتی کردن او با مخالفین حکومت با این هشدار که: "مواظب خیر و شری که از دست وزبانت جاری می شود باش که ما هر دو در آن شریکیم! و بیان شمه‌ای از فضائل مخالفین و ستارگان درخشانی که در گذشته داشته اند!!

نامه ۱۹ به استاندار خود دررسیدگی به شکایت دهقانان از درشت خوئی و سنگدلی او.

نامه ۲۶ به یکی از کارگزاران جمع آوری مالیات (او را فرمان می دهم که مردم را نرنجاند، دروغگویشان نخواند، بر آنان تهمت ننهد و به این دستاویز که بر آنان امارت دارد روی از ایشان برنتابد). و نامه ۵۱ در مدارای با مالیات دهندگان.

نامه ۲۷ به محمدبن ابی بکر، فرمانروای مصر، در توصیه او به نرمخوئی و گشاده روئی با مردم، یکسان نگری و عدالت ورزی میان آنان.

نامه‌های ۴۳، ۴۶درفرمان به والیان در رعایت حقوق مردم وانصاف و عدالت میان آنان.

نامه‌های شماره ۵ (به فرماندار آذربایجان)، ۲۰ (به فرماندار بصره)، ۳۳ (به فرماندار مکه) و ۷۶ به ابن عباس (فرمانروای اهواز، فارس و کرمان) درخلافکاری، غارت بیت‌المال، فرمان بی‌جا به مردم یا پرهیز از خشم و ضرورت گشاده روئی با مردم.

نامه‌های ۳ (به شریح قاضی) و ۴۵ (به عثمان بن حنیف) درخرید قصر با غارت بیت المال یا شرکت در مهمانی‌های اشرافی اسراف آمیز.

نامه‌های فوق و ده‌ها مشابه آن، در۱۴ قرن قبل و به کارگزارانی ابلاغ شده است که آثار خیانت و خطایشان در جوامع کوچک با امکانات ناچیزآن دوران چندان قابل ملاحظه نبوده است، فاجعه فساد همه جانبه و هلاکت حرث و نسل در روزگار"مبسوط اليد" شدن قدرت‌هاى حاكم، محصول عملکرد متولیانی است که با سوء استفاده ازباورهای توده مردم بر گرده آنان سوار می شوند:

(بقره ۲۰۴تا ۲۰۶)
وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ
وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيِهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الفَسَادَ
وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

بعضی از مردم گفتارش در زندگی دنیا تو را به شگفت می‌آورد و دائماً خدا را بر حسن نیت خویش گواه می‌گیرد. در حالی که لجبازترین دشمنان است. و چون به ولایت رسد تلاشش درزمین منجر به هلاکت حرث (تولیدات) و(نابودی) نسل می‌گردد، در حالی که خدا تبهکاری را دوست ندارد. و چون به او تذکر داده شود که از خدا پروا داشته باش! غرور و تکبر او را به گناه وا دارد. پس آتش دوزخ شایسته اوست، که بد قرارگاهی است.
۱۷ شهريور ۱۳۸۸

در قاموس اینان جان انسان پشیزی هم نمی ارزد

ranjestan — Wed, 22 Jul 2009 21:30:18 GMT

اسامی شهدای وقایع مربوط به انتخابات: ( این لیست به مرور کامل میشود )

ندا آقا سلطان

سهراب اعرابی

محمد کامرانی

مسعود هاشم زاده

یعقوب بروایه

------------------------------------------------

با آشکار شدن نام هر شهید روی سیاهتان از اینی که هست سیاهتر میشود. هر چند که شما ککتان هم نمیگزد. آخر اینقدر فاسد؟ اینقدر بی رحم؟

حتی یک پیام تسلیت خشک و خالی برای کشته شدگان هواپیمای کاسپین هم نفرستادند.

مدتهای مدیدیست از شما انتظار کار خیری ندارم. تنها امیدم امید سبزیست به درختی که هر چند شاخ و برگهایش نوجوان است اما ریشه ای دارد عمیق در بطن این خاک.

-----------------------------------

مرحوم.. آیت الله بزرگ.. طالقانی:

( گویی این روزها را به چشم دیده بود)

اگر اوضاع به همین منوال پیش برود مستبدین و مستبدهایی بر همه ی ما مسلط خواهند شد. این محیط آزادی را اگر قدر دانی نکردیم.. محیط عقده گشایی.. محیط عناد.. به هم ریختگی.. موضع گیری قرار دادیم.. همانطوری که قرآن اشاره میکند نتیجه اش پیدا شدن مستبدینیست همانطوری که در تاریخ گذشته مان بوده است و در تمام ادوار تاریخی دیگررحم به صغیر و کبیر ما نخواهند کرد. در چنین محیطیست که یک انسان خودخواهی و در عین حال باهوش و زرنگی سر بیرون میاورد. از شاه مردم را میفریبد از طریق وعده ی آب و نان.. بعضی از مردمند که وقتی با شما مواجه میشوند .. سخنرانی میکنند.. شعار میدهند .. گفته ی آنها شما توده های مردم را فریفته ی خود میکند. وعده ی آب و نان.. وعده ی مسکن.. وعده ی آسایش در چنین محیطی. این انسان برای رسیدن به هدف همه جور وسیله ای را توجیح میکند .. شرف و انسانیت را به استخدام خود میگیرد.. دروغ میگوید .. فریب میدهد.. خدا را شاهد میگیرد که من دلسوزترین مردم در حق شما ملتم .. خدا را شاهد میگیرد بر اینکه: من میخواهم این مملکت را نجات بدهم. یا رضا خان یا آریا مهر و امثال اینها .. ولی روحیه اش لجوجترین .. کینه ورزترین مردم است نسبت به خلق . تا وقتی سوار به کار نشده وعده میدهد .. همینکه سوار شد دیگر به هیچ چیز رحم نمیکند.

برداشت مستقیم از سخنرانی ایشان

خدایش بیامرزد. مرد بزرگی بود.

---------------------------------------

پس نوشت : آپدیت بعدی با تاخیر چند هفته ای.

در پناه حق